احساسات بزرگ و همدلی هیجانی
چرا کودکِ نوپای من برای همهچیز جیغ میکشد؟
کودکانِ نوپا اغلب جیغ میکشند چون جواب میدهد: سریع است، قدرتمند است، و خیلی پیش از کلمهها در دسترس است. اینجا میبینید جیغ چه چیزی را به شما میگوید، و چطور میشود ابزارِ آرامتری را در دسترستر کرد.
آب میخواهند، جیغ میکشند. مکعب میافتد، جیغ میکشند. نان تُست را در جهتِ اشتباه میبُرید، و کلِ خانه از آن باخبر میشود.
کودکانِ نوپا اغلب جیغ میکشند چون جواب میدهد. سریع است، قدرتمند است، و پیش از آنکه کلمهها یا صبرِ توضیحدادنِ خواستهشان را داشته باشند، در دسترس است. همانطور که CDC میگوید، توجه رفتار را تقویت میکند، و این درست است چه آن توجه مثبت باشد چه منفی. گاهی سرخوردگی است. گاهی هیجان است. و گاهی فقط آزمایشی است با یک صدای بسیار تأثیرگذار.
اول ببینید جیغ چه معنایی دارد
بپرسید درست پیش از آن چه میگذشت:
- داشتند چیزی میخواستند؟
- کاری بیش از حد دشوار شد؟
- خسته، گرسنه، ناخوش، یا از سروصدا سرریز شده بودند؟
- آیا جیغ توجهِ فوری آورد؟
- در یک جای مشخص اتفاق میافتد یا در طولِ کلِ روز؟
یک تغییرِ ناگهانی در جیغزدن، مخصوصاً همراه با نشانههای درد یا بیماری، بهجای یک راهکارِ رفتاری سزاوارِ یک بررسیِ سلامت است.
نسخهی آرامتر را یاد بدهید
فقط نگویید «جیغ نکش». به کودکتان نشان بدهید بهجایش چه کند.
«بگو آب، لطفاً.»
«نشانم بده کمک.»
«دوباره امتحان کن، با صدای آرامت.»
جایگزین را آنقدر کوچک نگه دارید که با سطحِ زبانِ کودکتان بخواند. یک کلمه، یک اشاره، یا یک تصویر ممکن است بهتر از یک جملهی کامل کار کند.
وقتی تلاش میکنند، سریع پاسخ بدهید: «صدای آرامت را شنیدم. کمک میخواهی برای جعبه.»
پاسخِ خودتان را کسلکننده نگه دارید
اگر کسی در خطر نیست و نیاز فوری نیست، همصدا با آن بلندی نشوید. نزدیک بروید، صدایتان را پایین بیاورید، و یک بار همان جمله را تکرار کنید.
این یعنی نادیدهگرفتنِ کودکتان نیست. یعنی توجهِ مفیدتر را به تلاشِ آرامتر بدهید تا به جیغ.
اگر جیغ بخشی از یک قشقرق است، هر مرزِ لازم را نگه دارید. «میتوانی عصبانی باشی. ما آن اسباببازی را نمیخریم.»
هرجا میتوانید روز را آسانتر کنید
غذای منظم، استراحت، تحرک، و هشدار پیش از تغییرِ فعالیت هر جیغی را حل نمیکنند، اما میتوانند بخشی از فشارهای قابلِ پیشبینی را بردارند. کمکردنِ سؤالها و دادنِ یک دستورِ روشن در هر بار هم همینطور.
کِی مشورت بخواهید
اگر جیغزدن یک تغییرِ ناگهانی است، به نظر میرسد به درد مربوط است، تقریباً بیوقفه اتفاق میافتد، یا همراه با نگرانی دربارهی شنوایی، ارتباط، رشد، یا نیازهای حسی است، با پزشکِ کودکتان، پزشکِ عمومی (GP)، مراقبِ سلامت (health visitor، خدماتی در بریتانیا) یا مهدِ کودک صحبت کنید. اگر کودکتان کلمهها یا مهارتهایی را که پیشتر داشته از دست داده است هم بپرسید.
کودکتان قصد ندارد کلِ خانواده را بدبخت کند. دارد از بلندترین ابزاری که در اختیار دارد استفاده میکند. کارِ ما این است که ابزارِ بهتری را در دسترستر کنیم.
مرتبط: چرا کودکِ نوپای من به همهچیز نه میگوید؟