زدن، گازگرفتن، دروغ و لجبازی
گاز گرفتن در مهدِ کودک: والدین چه میتوانند بکنند
آن پیام از مهد مثلِ حکمی دربارهی پدر و مادر بودنتان فرود میآید. اما نیست. گاز گرفتن هم یک مشکلِ واقعیِ ایمنی است و هم بخشی رایج از رشدِ کودکِ نوپا، و کودکتان به یک برنامه نیاز دارد نه به یک برچسب.
پیام میرسد: کودکِ نوپایتان کودکِ دیگری را گاز گرفته است.
شرم میتواند بلافاصله از راه برسد. کودکِ دیگر را تصور میکنید، نگران میشوید که مربیها چه فکری میکنند، و از خودتان میپرسید نکند کودکتان دارد پرخاشگر میشود.
یک نفس بکشید. گاز گرفتن یک مشکلِ واقعیِ ایمنی است، اما میتواند در جریانِ رشدِ طبیعیِ کودکِ نوپا هم رخ دهد. کودکِ شما به یک برنامه نیاز دارد، نه به یک برچسب.
چرا کودکانِ نوپا در مهد گاز میگیرند
مهدِ کودک بچهها را با اسباببازیِ مشترک، سروصدا، انتظار و بزرگترهایی کمتر از خانه، نزدیکِ هم میآورد. کودک ممکن است گاز بگیرد چون:
- سرخورده است و کلمهها را پیدا نمیکند
- دارد از یک اسباببازی یا از فضای شخصیاش محافظت میکند
- خسته، گرسنه، در ازدحام یا سرریز شده است
- دندان درمیآورد یا دنبالِ حسِ دهانی است
- کنجکاوِ واکنشی است که میگیرد
دلیلش مهم است، چون پیشگیری به الگو بستگی دارد. کودکی که وسطِ دعوا سرِ اسباببازی گاز میگیرد به حمایتی متفاوت نیاز دارد از کودکی که وقتی اتاق پرسروصدا میشود گاز میگیرد.
با مربی کار کنید، نه علیهِ او
واقعیتها را بپرسید بیآنکه گفتوگو را به یک دادگاه تبدیل کنید:
- درست پیش از گاز گرفتن چه اتفاقی افتاد؟
- کجا و چه وقت رخ داد؟
- همان اسباببازی، همان کودک یا همان تغییرِ فعالیت در میان بود؟
- بزرگترها بعدش چه کردند؟
بر سرِ یک پاسخِ ساده در خانه و مهد به توافق برسید:
«اجازه نمیدهم گاز بگیری. گاز گرفتن درد دارد. بگو بس کن یا کمک بخواه.»
کودکی که گاز گرفته شده، بیدرنگ به دلجویی و هر کمکِ اولیهای که لازم است نیاز دارد. پاسخ به کودکِ خودتان را کوتاه، آرام و بدونِ تنبیه نگه دارید، چون تنبیه خویشتنداری یاد نمیدهد. هدف این است که مطمئن شوید گاز گرفتن آن کاری نباشد که همهی توجهِ بزرگترهای اتاق را به خود میخواند.
وقتی همه آراماند آموزش بدهید
جایگزین را پیش از آنکه لازم شود تمرین کنید. از یک اسباببازی یا یک نقشبازیِ کوتاه استفاده کنید:
«خرسه خیلی نزدیک شد. میتوانی بگویی برو عقب؟»
برای کودکانِ نوپای کوچکتر، یک اشاره برای «بس کن» یا «کمک» یادشان بدهید. مربیهای مهد هم شاید بتوانند در دعواهای قابلِ پیشبینی نزدیکتر بمانند، از اسباببازیهای محبوب نسخهی دوم بگذارند، یا پیش از گاز گرفتن حواسِ کودک را به چیزِ دیگری بدهند.
از اینکه کودکتان را «گازگیر» صدا بزنید پرهیز کنید. این کار یک رفتار را به یک هویت تبدیل میکند و یاد نمیدهد بهجایش چه باید کرد.
کِی کمکِ بیشتری بخواهید
اگر گاز گرفتن پرتکرار است، دارد بدتر میشود، به آسیبهای جدی میانجامد، یا با وجودِ یک برنامهی یکدست بهتر نمیشود، با پزشکِ کودکتان، پزشکِ عمومی (GP)، مراقبِ سلامت (health visitor، خدماتی در بریتانیا) یا تیمِ پشتیبانیِ مهد صحبت کنید. اگر دربارهی ارتباط، رشد، نیازهای حسی، یا رفتار در چند محیطِ مختلف نگرانی دارید هم بپرسید.
یک اتفاق در مهد کودکِ شما را تعریف نمیکند. چیزی که اهمیت دارد این است که بزرگترها کنجکاو، یکدست و متمرکز بر ایمنی بمانند تا آن مهارتِ غایب آموخته شود.
مرتبط: چرا کودکِ نوپای من وقتی عصبانی میشود میزند؟