Baby
چه زمانی کودک را از تختِ نردهدار به تختِ معمولی منتقل کنیم؟
نوشتهی تحریریه Raised ·
انتقالِ کودکِ نوپا به یک «تختِ کودکِ بزرگ» یک نقطهی عطف است، اما انجامِ زودهنگامِ آن میتواند ماهها عاداتِ خوابِ خوب را از بین ببرد. در اینجا نحوه تشخیصِ زمانِ مناسب را میخوانید.
برای والدین، تختِ نردهدار (Crib) یک شبکهی ایمنی است. شما کودکِ نوپا را داخل آن میگذارید، در را میبندید و دقیقاً میدانید که او تا صبح کجاست.
اما در نهایت، هر کودکی باید به یک «تختِ کودکِ بزرگ» فارغالتحصیل شود. بسیاری از والدین در این انتقال عجله میکنند و کودکِ ۱۸ ماههی خود را به یک تختِ بدونِ نرده منتقل میکنند چون بامزه به نظر میرسد یا به این دلیل که نوزادِ جدیدی در راه است.
بااینحال، از منظرِ روانشناسیِ رشد، جابهجاکردنِ کودک قبل از اینکه از نظر عصبی آماده باشد، دستورالعملی برای یک فاجعهی خواب است. کودکِ نوپایی که فاقدِ «کنترلِ تکانه» (Impulse Control) است، یک تختِ زمینی را بهعنوانِ دعوتی برای گشتوگذار در خانه در ساعت ۳:۰۰ صبح تلقی میکند.
در اینجا به شما میگوییم چطور متوجه شوید که زمانِ مناسب فرارسیده است، و وقتی حدومرزهای فیزیکیِ تخت برداشته میشوند، چگونه آنها را ایمن نگه دارید.
قانون طلایی: تا حد امکان صبر کنید
متخصصانِ اطفال و کارشناسانِ خواب عموماً توافق دارند: کودکِ خود را تا زمانی که حداقل ۳ ساله شود از تختِ نردهدار خارج نکنید، مگر اینکه تخت برای او به یک خطرِ ایمنی تبدیل شود.
چرا ۳ سالگی؟
قبل از سنِ ۳ سالگی، مغزِ کودک فاقدِ «کنترلِ تکانه» است. اگر یک کودکِ ۱۸ ماهه در نیمهشب از خواب بیدار شود و متوجه شود که توسطِ میلههای تخت محبوس نشده است، تکانهی فوری و غیرقابلکنترلِ او این است که بلند شود و شما را پیدا کند. آنها تواناییِ شناختی برای درکِ مفهومِ «ماندن در تخت تا صبح» را ندارند.
در سنِ ۳ سالگی، کودک میتواند حدومرزها را درک کند، قوانینِ ساده را دنبال کند، و شروع به درکِ مفهومِ «مرزهای خیالی» کند (مانند ماندن در تخت حتی زمانی که هیچ مانعِ فیزیکیای برای نگهداشتنِ او وجود ندارد).
استثنا: بالارونده از تخت (The Crib Climber)
تنها دلیلی که باید یک کودک را قبل از سنِ ۳ سالگی از تختِ نردهدار خارج کنید این است که او به یک «بالاروندهی مداوم» تبدیل شود.
طبق گفتهی آکادمی اطفال آمریکا (AAP)، اگر کودکی تلاش کند از تخت بالا برود و بیرون بیاید، تخت فوراً به یک خطرِ ایمنی تبدیل میشود. سقوط از لبهی بالاییِ تخت میتواند باعثِ آسیبهای شدیدی شود.
چگونه بالارفتن را به تأخیر بیندازیم: قبل از کنارگذاشتنِ تختِ نردهدار، سعی کنید آنها را تا حد امکان با خیالِ راحت در آن نگه دارید:
- تشک را پایین بیاورید: مطمئن شوید که تشک در پایینترین حالتِ ممکن قرار دارد.
- از کیسهخواب استفاده کنید: یک کیسهخوابِ (Sleep Sack) کاملاً اندازه، از اینکه کودکِ نوپا پای خود را آنقدر بالا بیاورد که بتواند آن را روی میله قلاب کند، جلوگیری میکند.
- تخت را بچرخانید: اگر تخت یک طرف دارد که از طرفِ دیگر بلندتر است (مانندِ یک تختهی پشتیِ یکپارچه)، طرفِ بلندتر را رو به اتاق بچرخانید.
اگر آنها با وجودِ این اقدامات باز هم میتوانند از تخت بالا بروند، باید بلافاصله و بدونِ توجه به سنشان، آنها را به یک تختِ بدونِ نرده یا تختِ زمینی منتقل کنید.
نحوهی انجامِ انتقال
وقتی انتقال را انجام میدهید، با کلِ اتاقخواب مانندِ یک تختِ نردهدارِ غولپیکر رفتار کنید.
۱. ایمنسازیِ شدیدِ اتاق (Baby-Proofing)
ازآنجاکه مرزِ فیزیکیِ تخت از بین رفته است، اکنون درِ اتاقخواب مرزِ فیزیکی است.
- تمامِ مبلمانِ سنگین (کمدها، قفسههای کتاب) را به دیوار محکم کنید تا از واژگونشدنِ آنها جلوگیری کنید.
- تمامِ پریزهای برق را بپوشانید.
- تمامِ اسباببازیهایی که قطعاتِ کوچکی دارند یا میتوانند خطرِ خفگی داشته باشند را بردارید.
- مطمئن شوید که طنابِ پردهها کاملاً دور از دسترس هستند یا بهطور کامل برداشته شدهاند.
۲. مرزِ در
اگر کودکِ شما زیر ۳ سال دارد و به دلیلِ بالارفتن از تخت در حالِ انتقال است، باید اتاقِ او را ایمن کنید. AAP از استفاده از یک گیتِ ایمنیِ بلندِ کودک (Baby Gate) در درِ اتاقخواب، یا بستنِ کاملِ در، پشتیبانی میکند تا از پرسهزدنِ کودکِ نوپا در خانه (و دسترسیِ احتمالی به پلهها یا آشپزخانه) بدونِ نظارت در شب جلوگیری کند.
۳. «بازگرداندنِ بیصدا» (Silent Return)
در طولِ چند هفتهی اول در تختِ جدید، کودکِ نوپای شما قطعاً از تخت بیرون خواهد آمد. وقتی این کار را کرد، از روشِ «بازگرداندنِ بیصدا» استفاده کنید.
دستِ او را بگیرید، او را به تختش برگردانید، رویش را بپوشانید، و بدونِ برقراریِ تماسِ چشمی یا صحبتکردن، اتاق را ترک کنید. برای او سخنرانی نکنید، او را سرزنش نکنید، و او را نوازش نکنید. هرگونه توجهی - حتی توجهِ منفی - برای یک کودکِ نوپا یک پاداش است. اگر در شبِ اول ۵۰ بار او را در سکوت به تختش برگردانید، او در نهایت متوجه خواهد شد که بیرونآمدن از تخت فوقالعاده کسلکننده است.