Baby
قنداق کردن: آیا ایمن است و کِی باید آن را متوقف کنید؟
نوشتهی تحریریه Raised ·
قنداقکردن ابزاری جادویی برای خوابِ نوزاد است، اما اگر بیشازحد طولانی استفاده شود، بینهایت خطرناک میشود. در اینجا با قوانینِ ایمنی و زمانِ دقیقِ توقفِ قنداق آشنا میشوید.
برای یک نوزاد، قنداقشدن احساسی شبیهِ بازگشت به رحمِ مادر دارد. قنداق فشارِ عمیق و گرما را فراهم میکند و مهمتر از همه، جلوی «رفلکسِ مورو» (ازجاپریدن) را میگیرد تا هر ۲۰ دقیقه یکبار آنها را بیدار نکند.
اما با رشدِ نوزاد، قوانینِ قنداقکردن بهشدت تغییر میکنند. چیزی که در ۲ هفتگی ایمن است، میتواند در ۱۲ هفتگی به یک خطرِ کشنده تبدیل شود.
در اینجا با واقعیتهای قنداقکردن بر اساسِ دستورالعملهای آکادمیِ اطفالِ آمریکا (AAP) آشنا میشوید.
افسانهی قنداقهای «سنگین و وزندار»
افسانه: قنداقهای وزندار (Weighted swaddles) یا پتوهای سنگین به نوزادان کمک میکنند تا عمیقتر بخوابند و استفاده از آنها ایمن است.
واقعیت: آکادمیِ اطفالِ آمریکا (AAP) صراحتاً دربارهی استفاده از هرگونه محصولِ خوابِ وزندار برای نوزادان هشدار میدهد. قفسهی سینهی یک نوزاد از غضروفِ نرم ساخته شده است، نه استخوانِ سخت. حتی مقدارِ کمی وزن روی قفسهی سینهی آنها میتواند دندههایشان را فشرده کند و تنفس را برایشان دشوار سازد. علاوه بر این، قنداقهای سنگین باعث میشوند که نوزاد در صورتِ نیاز به بازکردنِ راهِ هواییِ خود، نتواند سرش را بچرخاند یا غلت بزند.
همیشه از یک پتوی قنداقِ سبک و بدونِ وزن یا یک کیسهخواب استفاده کنید.
قوانینِ ایمنیِ قنداقکردن
اگر تصمیم به قنداقکردن دارید، برای محافظت از نوزادتان در برابر سندرومِ مرگِ ناگهانیِ نوزاد (SIDS) و دررفتگیِ لگن (Hip dysplasia) باید این قوانین را رعایت کنید:
- همیشه به پشت: یک نوزادِ قنداقشده همیشه باید برای خواب به پشت قرار داده شود. اگر نوزادِ قنداقشده روی شکمش قرار بگیرد، یا روی شکمش غلت بزند، دستهایش آزاد نیستند تا خودش را بالا بکشد. این یک خطرِ خفگیِ بسیار شدید است.
- سلامتِ لگن: قنداق باید دورِ قفسهی سینه محکم باشد، اما دورِ باسن و لگن شل باشد. نوزاد باید بتواند پاهایش را از لگن خم کند و به سمتِ بیرون بیاورد. قنداقکردنِ پاها بهطوریکه محکم به هم چسبیده و کاملاً صاف به سمتِ پایین باشند، میتواند باعثِ دررفتگی و رشدِ غیرطبیعیِ لگن شود.
- دما را چک کنید: قنداقکردن یک لایهی اضافی به لباس اضافه میکند. پشتِ گردنِ نوزادتان را چک کنید. اگر عرق کردهاند، بیشازحد گرمشان شده است. گرمای بیشازحد یکی از عواملِ خطرِ اصلی برای SIDS است.
کِی باید قنداقکردن را متوقف کنید؟
این حیاتیترین قانونِ قنداقکردن است: بهمحضِ اینکه نوزاد کوچکترین نشانهای از تلاش برای غلتزدن نشان داد، باید قنداقکردن را متوقف کنید.
بسیاری از والدین تصور میکنند باید صبر کنند تا نوزاد بتواند با موفقیت کاملاً غلت بزند. این خیلی دیر است. لحظهای که نوزادتان شروع به قوسدادنِ کمر، بالابردنِ پاها و چرخیدن میکند، یا موفق میشود به پهلو بچرخد، قنداق باید کنار گذاشته شود.
برای بسیاری از نوزادان، این اتفاق در حدودِ ۳ تا ۴ ماهگی رخ میدهد، اما میتواند حتی در ۲ ماهگی نیز اتفاق بیفتد.
چطور از قنداق به حالتِ آزاد گذر کنیم
قطعکردنِ ناگهانیِ قنداق اغلب منجر به چند شب خوابِ وحشتناک میشود، زیرا نوزاد باید دوباره به دستوپازدنهای آزادانهی خود عادت کند.
برای آسانتر کردنِ این گذار: ۱. یک دست بیرون: با بستنِ قنداق درحالیکه یکی از دستهای نوزاد بیرون است شروع کنید. این کار را برای چند شب انجام دهید تا او به این احساس عادت کند. ۲. هر دو دست بیرون: در مرحلهی بعد، هر دو دست را بیرون بگذارید، اما قنداق را همچنان محکم دورِ قفسهی سینهاش ببندید. ۳. کیسهخواب: در نهایت، به یک پتوی پوشیدنی (کیسهخواب) تغییر وضعیت دهید که اجازهی حرکتِ کاملِ دستها را به او میدهد و درعینحال او را گرم نگه میدارد و از خطراتِ پتوهای آزاد در تخت در امان میدارد.
قنداقکردن ابزارِ فوقالعادهای برای «سهماههی چهارم» است، اما دانستنِ اینکه چهزمانی باید این ابزار را کنار بگذارید، برای زنده ماندنِ نوزادتان حیاتی است.