Postpartum & Recovery
ریکاوری پس از زایمان: چه چیزی در ۶ هفتهی اول طبیعی است
نوشتهی تحریریه Raised ·
از خونریزیِ لوشیا تا انقباضاتِ رحمی، «سهماههی چهارم» دورهی التیامِ شدیدِ فیزیکی است. این یک راهنمای هفتهبههفته از اتفاقاتی است که درونِ بدنِ شما در حالِ رخدادن است.
بدنِ شما در طولِ نُه ماه، یک تحولِ آهسته و عظیم را پشت سر گذاشت. وقتی نوزاد به دنیا میآید، بدنِ شما وظیفهی به همان اندازه عظیمِ معکوسکردنِ آن تغییرات را آغاز میکند—فقط با این تفاوت که این بار همهچیز بسیار سریعتر اتفاق میافتد، درحالیکه شما بهشدت کمخواب هستید و از یک نوزاد هم مراقبت میکنید.
از نظرِ تاریخی، مراقبتهای پس از زایمان فقط شاملِ یک ویزیتِ پزشکی در هفتهی ششم بود. اما امروزه، کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا (ACOG) «سهماههی چهارم» را بهعنوان یک فرآیندِ مداوم از ریکاوری میشناسد که نیازمندِ حمایتِ پیوسته است.
چه زایمانِ طبیعی داشته باشید و چه سزارین، در اینجا یک تفکیکِ بیولوژیک از اتفاقاتی که در ۶ هفتهی اول برای التیامِ بدنتان رخ میدهد، آورده شده است.
هفتههای ۱ تا ۲: فازِ التیامِ حاد
رحم: بلافاصله پس از تولد، رحمِ شما تقریباً بهاندازهی یک گریپفروت است. در طولِ دو هفتهی اول، رحم بهشدت منقبض میشود تا دوباره بهاندازهی یک گلابی کوچک شود. این «پسدردها» میتوانند شبیهِ دردهای شدیدِ قاعدگی باشند و اغلب در حینِ شیردهی (به دلیلِ ترشحِ اکسیتوسین) شدیدتر میشوند.
خونریزی (لوشیا): شما خونریزیِ شدیدی را تجربه خواهید کرد که به آن لوشیا (Lochia) میگویند. در چند روزِ اول، رنگِ آن قرمزِ روشن است و ممکن است حاوی لختههای کوچک باشد. در پایانِ هفتهی دوم، معمولاً به یک ترشحِ سبکتر و صورتی-قهوهای تبدیل میشود.
دردِ پرینه یا بخیه: اگر زایمانِ طبیعی همراه با پارگی داشتهاید، نشستن بهشدت ناخوشایند خواهد بود. اگر سزارین شدهاید، در حالِ ریکاوری از یک جراحیِ بزرگِ شکمی هستید؛ خندیدن، سرفهکردن و ایستادن دردناک خواهد بود. استراحت در این مرحله یک گزینهی انتخابی نیست—یک ضرورتِ بیولوژیک است.
هفتههای ۳ تا ۴: تغییراتِ هورمونی و خستگی
هورمونها: سقوطِ دراماتیکِ استروژن و پروژسترون که در هفتهی اول باعثِ «گرفتگیِ خلق» (Baby Blues) شده بود، شروع به متعادلشدن میکند. بااینحال، اگر شیرِ مادر میدهید، سطحِ استروژنِ شما پایین میماند که میتواند باعثِ تعریقِ شبانه و خشکیِ واژن شود.
خونریزی: لوشیای شما اکنون باید به یک ترشحِ زرد-سفید و بسیار سبک تبدیل شده باشد.
سطحِ انرژی: این زمانی است که آدرنالینِ ناشی از زایمان کاملاً از بین میرود و یک خستگیِ عمیق و استخوانسوز به جا میگذارد. ممکن است از نظرِ فیزیکی احساسِ بهتری داشته باشید، که شما را وسوسه میکند کارهای خانه را شروع کنید. این کار را نکنید. فشارِ بیشازحد در این مرحله میتواند باعث شود خونریزیِ شما ناگهان دوباره افزایش یابد—این نشانهای از طرفِ بدنتان است که میگوید دوباره بنشینید و استراحت کنید.
هفتههای ۵ تا ۶: خطِ پایهی جدید
رحم و کفِ لگن: تا هفتهی ششم، رحم به اندازهی قبل از بارداری برگشته و دهانهی رحم بسته شده است. بااینحال، کفِ لگنِ شما هنوز به دلیلِ ترومای حمل و بهدنیاآوردنِ یک نوزاد، ضعیف است. ممکن است هنوز هنگامِ عطسهکردن، بیاختیاریِ خفیفِ ادرار را تجربه کنید.
ویزیتِ ۶ هفتگی: این زمانی است که پزشک یا مامای شما روندِ بهبودِ فیزیکیتان را ارزیابی میکند. آنها جای زخمِ سزارین یا پارگیِ پرینه را بررسی میکنند و دربارهی روشهای پیشگیری از بارداری صحبت میکنند (زیرا حتی قبل از بازگشتِ اولین پریودِ خود، امکانِ بارداریِ مجدد وجود دارد).
خطوطِ قرمز: کِی باید با پزشک تماس بگیریم
ریکاوری یک مسیرِ تدریجیِ روبهبالا است. با اینکه درد و خستگی طبیعی است، ACOG توصیه میکند در صورتِ تجربهی مواردِ زیر فوراً با پزشک تماس بگیرید:
- خونریزیِ شدید (Hemorrhage): خیسشدنِ کاملِ یک پدِ بهداشتیِ بزرگ در یک ساعت یا کمتر، یا دفعِ لختههای خونیِ بزرگتر از یک آلو.
- عفونت: تبِ بالای ۳۸ درجهی سانتیگراد، یا ترشحاتِ واژینال با بوی بسیار بد.
- دردِ شدید: درد در ناحیهی شکم یا محلِ بخیه که بهجای بهترشدن در حالِ بدترشدن است، یا قرمزی/ترشح از جای بخیهی سزارین.
- لختهی خون در پا: دردِ شدید، ورم یا قرمزی در یکی از پاها (نشانهی احتمالیِ ترومبوزِ وریدِ عمقی یا DVT).
۶ هفتهی اول مختصِ التیام و ریکاوری است. با خودتان ملایم باشید. شما فقط در حالِ سازگاری با یک نوزاد نیستید؛ شما دارید از یکی از شدیدترین رویدادهای فیزیکی که یک انسان میتواند تحمل کند، بهبود مییابید.