Baby
برنامه خواب نوزاد: در ۱۲ هفتهی اول چه چیزی طبیعی است
نوشتهی تحریریه Raised ·
تلاش برای وادارکردنِ یک نوزاد به پیروی از یک برنامهی خوابِ سختگیرانه، فقط به گریه ختم میشود. این واقعیتِ بیولوژیکِ خوابِ نوزادان در ۱۲ هفتهی اول از زبانِ پزشکانِ اطفال است.
اگر عبارتِ «برنامهی خواب نوزاد» را در اینترنت جستجو کنید، صدها جدولِ زمانیِ سختگیرانه پیدا میکنید که قول میدهند اگر آنها را دنبال کنید، نوزادِ ۶ هفتهایِ شما تمامِ طولِ شب را خواهد خوابید.
طبق گفتهی آکادمی اطفال آمریکا (AAP)، این امر برای بیشترِ نوزادان از نظر بیولوژیکی غیرممکن است.
در ۱۲ هفتهی اولِ زندگی، مغزِ نوزاد بهسادگی آنقدر تکامل نیافته است که بتواند از یک برنامهی منظم پیروی کند. درککردنِ بیولوژیِ خوابِ نوزاد، کلیدِ دوامآوردن در «سهماههی چهارم» است، بدونِ اینکه احساس کنید در خواباندنِ فرزندتان «شکست» خوردهاید.
چرخهی خوابِ نوزاد: آشوبی از پیشطراحیشده
بزرگسالان در چرخههای ۹۰ دقیقهای میخوابند و بهآرامی از خوابِ سبک به خوابِ عمیق منتقل میشوند.
از طرفِ دیگر، نوزادان فقط دو مرحله خواب دارند: خوابِ فعال (REM) و خوابِ آرام (عمیق). چرخهی خوابِ آنها فقط ۴۵ تا ۵۰ دقیقه طول میکشد.
- خوابِ فعال: این مرحله ۵۰٪ از خوابِ نوزاد را تشکیل میدهد. در طولِ خوابِ فعال، نوزادان تکان میخورند، لبخند میزنند، خرخر میکنند و حتی ممکن است برای لحظهای چشمانشان را باز کنند. والدین اغلب این حرکات را با بیدارشدنِ نوزاد اشتباه میگیرند و برای بغلکردنِ او عجله میکنند، که این کار بهطور تصادفی چرخهی خوابِ نوزاد را مختل میکند.
- خوابهای کوتاهمدت: ازآنجاکه چرخهی خوابشان کوتاه است و معدهشان بسیار کوچک، نوزادان از نظر بیولوژیکی طوری برنامهریزی شدهاند که هر ۲ تا ۳ ساعت برای شیرخوردن بیدار شوند. خوابیدن برای یک دورهی پیوستهی ۱۲ ساعته نهتنها غیرواقعبینانه است؛ بلکه برای نوزادی که برای دوبرابرکردنِ وزنِ تولدش به کالریِ مداوم نیاز دارد، از نظر بیولوژیکی نامناسب است.
انتظارات هفتهبههفته
هفتههای ۱ تا ۴: بقای خالص
- کلِ خواب: ۱۴ تا ۱۷ ساعت در روز.
- واقعیت: هیچ الگویی وجود ندارد. آنها در دورههای کوتاه ۱ تا ۲ ساعته در طولِ شبانهروز میخوابند. تنها هدفِ شما این است که وقتی گرسنه هستند به آنها شیر بدهید و وقتی میخوابند، آنها را بهطور ایمن به پشت بخوابانید.
هفتههای ۵ تا ۸: اوجِ بیقراریهای عصرگاهی
- کلِ خواب: ۱۴ تا ۱۶ ساعت در روز.
- واقعیت: ممکن است متوجهِ دورههای کمی طولانیترِ خواب در شب بشوید (شاید ۳ یا ۴ ساعت). بااینحال، این بازه همچنین اوجِ بیقراریهای عصرگاهی (Witching Hour) است؛ زمانی که نوزادان اغلب در اواخرِ بعدازظهر و اوایلِ شب بهطور تسلیناپذیری گریه میکنند.
هفتههای ۹ تا ۱۲: طلوعِ ریتمِ شبانهروزی
- کلِ خواب: ۱۴ تا ۱۵ ساعت در روز.
- واقعیت: در حدودِ ۸ تا ۱۲ هفتگی، بدنِ نوزاد سرانجام شروع به تولیدِ ملاتونین (هورمونِ خواب) و کورتیزول (هورمونِ بیداری) در پاسخ به تاریکی و روشنایی میکند. شما کمکم شاهدِ یک الگوی قابلپیشبینیتر از چرتهای روزانه و دورههای طولانیترِ خوابِ شبانه (برای برخی نوزادان تا ۵ یا ۶ ساعت) خواهید بود.
چطور بدونِ یک برنامهی زمانی دوام بیاوریم
بهجای نگاهکردن به ساعت، به نوزادتان نگاه کنید. «نشانههای خواب»ِ او را یاد بگیرید—نشانههای ظریفی که به شما میگویند او خسته است، قبل از اینکه شروع به گریهکردن کند.
نشانههای رایجِ خواب:
- خیرهشدنِ بیهدف به فضا یا اجتناب از تماسِ چشمی.
- حرکاتِ تند و عصبیِ دست و پا.
- خمیازهکشیدن (اغلب یک نشانهی دیرهنگام است).
- قرمزیِ اطرافِ ابروها.
وقتی یک نشانهی خواب را میبینید، فوراً روتینِ آرامسازی و آمادهشدن برای خواب را شروع کنید. ۱۲ هفتهی اول، دورهی رشدِ عصبیِ عظیمی است. برنامههای زمانی را دور بیندازید، از ریتمِ نوزادتان پیروی کنید، و بدانید که خوابِ قابلپیشبینی در راه است—فقط هنوز وقتش نرسیده.