Baby
چطور نوزادِ خوابیده را بدونِ بیدارشدن در تخت بگذاریم
نوشتهی تحریریه Raised ·
انتقالِ یک نوزادِ خوابیده به گهواره، عملیاتی پرخطر است. در اینجا یک راهنمای قدمبهقدم برای اجرای موفقیتآمیزِ «انتقالِ نینجایی» آورده شده است.
شما کارِ سخت را انجام دادهاید. ۴۵ دقیقه نوزاد را تکان دادهاید، بالا و پایین کردهاید و در اتاق قدم زدهاید، و حالا نوزاد بالاخره در آغوشِ شما خوابیده است. اکنون خطرناکترین بخشِ عملیات فرا میرسد: انتقال.
برای یک نوزاد، جابهجاشدن از آغوشِ گرم و محکمِ یک والد به یک تشکِ صاف و سرد، شبیهِ سقوطِ آزاد است. سیستمِ هشدارِ بیولوژیکِ آنها سعی میکند بیدارشان کند.
اگر میخواهید یک نوزاد را با موفقیت و بدونِ بیدارشدن زمین بگذارید، باید «انتقالِ نینجایی» را اجرا کنید. در اینجا راهنمای قدمبهقدم برای موفقیت در این کار آورده شده است.
قدم ۱: منطقهی فرود را آماده کنید
حتی قبل از اینکه شروع به تکاندادنِ نوزاد برای خواباندنش کنید، باید محیط را آماده کرده باشید.
- پوششِ صدایی: یک دستگاهِ نویزِ سفید (White Noise) روشن کنید. صدای آن باید نسبتاً بلند باشد (شبیهِ صدای دوشِ آب). این صدای مداوم، صدای جیرجیرِ کفپوشهای چوبی و صدای کلیکِ درِ اتاق را میپوشاند.
- گرما (اختیاری اما مؤثر): اگر نوزادتان از ملحفههای سرد متنفر است، درحالیکه دارید او را روی دست میخوابانید، یک کیسهی آبِ گرم در گهواره بگذارید تا تشک گرم شود. بسیار مهم: قبل از قراردادنِ نوزاد در گهواره، کیسهی آبِ گرم را کاملاً بردارید.
- قنداقکردن: قنداقکردن بهترین دفاعِ شما در برابرِ «رفلکسِ مورو» (Moro reflex - رفلکسی که باعث میشود نوزادان هنگامِ احساسِ سقوط، دستهایشان را از هم باز کنند) است. اگر آنها محکم قنداق شده باشند، نمیتوانند در حینِ انتقال با ازجاپریدن خودشان را بیدار کنند.
قدم ۲: منتظرِ «دستِ ماکارونی» بمانید
سعی نکنید بهمحضِ اینکه نوزاد چشمانش را بست، او را منتقل کنید. نوزادان ابتدا واردِ «خوابِ فعال» میشوند، به این معنی که بهراحتی بیدار میشوند.
باید ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صبر کنید تا واردِ مرحلهی «خوابِ آرام (عمیق)» شوند.
آزمایش: دستِ نوزاد را چند سانتیمتر بلند کنید و رها کنید. اگر بدنش را منقبض کرد یا تکان خورد، هنوز در خوابِ فعال است؛ به نگهداشتنِ او ادامه دهید. اگر دستش مثل یک تکه ماکارونیِ خیس بیحس افتاد و تنفسش عمیق و منظم بود، شما برای انتقال چراغسبز دارید.
قدم ۳: فرود با پاها
بزرگترین اشتباهی که والدین مرتکب میشوند این است که نوزاد را بهیکباره و صاف روی پشتش قرار میدهند. این کار مایعِ گوشِ میانیِ آنها را جابهجا میکند و باعث میشود احساس کنند در حالِ سقوط هستند، که فوراً باعثِ بیداریِ آنها میشود.
شما باید آنها را با یک زاویه پایین بیاورید. ۱. اول پاها: بهآرامی پاهایشان را روی تشک قرار دهید. ۲. باسن: سپس باسنشان را پایین بیاورید. ۳. پشت: بهآرامی قسمتِ بالای کمرشان را روی تشک بغلتانید. ۴. سر: در نهایت، سرشان را روی تشک قرار دهید.
قدم ۴: «دستِ سنگین»
وقتی نوزاد کاملاً صاف روی تشک قرار گرفت، فوراً دستهایتان را عقب نکشید. ازدستدادنِ ناگهانیِ وزن و گرمای بدنِ شما یک تغییرِ حسیِ عظیم است.
یک دستتان را محکم روی قفسهی سینهی نوزاد بگذارید و با دستِ دیگرتان بالای سرش را نگه دارید. این حالت را برای ۳۰ تا ۶۰ ثانیه حفظ کنید. این فشارِ ملایم و محکم، احساسِ درآغوشگرفتهشدن در قفسهی سینهی شما را شبیهسازی میکند.
بهمدت ۳۰ ثانیهی دیگر بهآرامی فشار را کم کنید و در نهایت دستهایتان را کاملاً بردارید.
اگر در طولِ این فرایند چشمانِ نوزاد لرزید و باز شد، فوراً او را بلند نکنید. دستتان را با کمی فشار روی سینهاش نگه دارید و با صدای بلندتر از نویزِ سفید، صدای «شیششش» درآورید. اغلب، همین کار کافی است تا آنها را دوباره به همان خوابِ عمیقی که در حالِ لذتبردن از آن بودند، برگرداند.