Pregnancy
راهنمای بقا در سهماههی اول: تهوع، خستگی، غذا و ترس
نوشتهی تحریریه Raised ·
دوازده هفتهی اولِ بارداری اغلب از نظر جسمی و احساسی سختترین دوران است. این یک راهنمای عملی و علمی برای مدیریتِ تهوع، خستگیِ مفرط و اضطرابِ این دوران است.
سهماههی اول بارداری یک پارادوکسِ عجیب است. شما در حالِ گذراندنِ یکی از سختترین و طاقتفرساترین فرآیندهای بیولوژیکی هستید که بدنِ انسان میتواند انجام دهد، اما در ظاهر دقیقاً مثلِ همیشه به نظر میرسید، و اغلب دارید این خبر را از همهی کسانی که میشناسید پنهان میکنید.
این دوران میتواند بهشدت منزویکننده، خستهکننده و ترسناک باشد.
اگر برای بهپایانرساندنِ روز در حالِ تقلا هستید، شما در بارداری «اشتباه» نمیکنید. شما فقط دارید در سهماههی اول دوام میآورید. در اینجا میبینیم که چطور باید از سختترین بخشها عبور کرد.
۱. تهوع و «تهوعِ صبحگاهی»
هرکسی که اسمِ این حالت را «تهوعِ صبحگاهی» گذاشته، احتمالاً هرگز باردار نبوده است. تهوعِ مربوط به بارداری میتواند در هر زمانی از روز یا شب حمله کند. این حالت عمدتاً با افزایشِ سریعِ هورمون گونادوتروپین جفتی انسان (hCG) و استروژن ایجاد میشود.
چه چیزی کمک میکند:
- قبل از حرکتکردن بخورید: بیسکویتِ تردِ ساده یا نانِ تستِ خشک را روی میز کنارِ تختتان نگه دارید. قبل از اینکه حتی در رختخواب بنشینید، یکی از آنها را بخورید. معدهی خالی تهوع را بهشدت بدتر میکند.
- ریزرِخواری کنید، نه پُرخوری: خوردنِ شش وعدهی غذاییِ بسیار کوچک در روز، قندِ خونِ شما را ثابت نگه میدارد و مانع از این میشود که اسیدِ معدهتان تهوع را تشدید کند.
- سرد و ترش: بسیاری از افراد متوجه میشوند که تحملِ غذاهای سرد (مثلِ بستنییخی یا میوهی سرد) و طعمهای ترش (مثلِ مکیدنِ یک تکه لیموترش) بسیار راحتتر از غذاهای گرم و پُرعطر است.
۲. خستگیِ خردکننده
خستگیِ سهماههی اول زبانزد است. بدنِ شما درحالیکه شما روی مبل نشستهاید، در داخلِ خودش دارد یک ماراتن را میدود. حجمِ خونِ شما در حالِ افزایش است، ضربانِ قلبتان بالا میرود و سطحِ پروژسترونتان سر به فلک میکشد.
چه چیزی کمک میکند:
- استانداردهایتان را پایین بیاورید: نیازی نیست خانه بینقص و تمیز باشد. شستنِ لباسها میتواند صبر کند.
- چُرتهای کوتاه: اگر در دفتر کار میکنید، یک چرتِ ۱۵ دقیقهای در ماشین در زمانِ استراحتِ ناهار میتواند نجاتبخش باشد.
- زود به رختخواب بروید: اینکه ساعت ۷:۳۰ عصر به رختخواب بروید کاملاً قابلقبول است. بدنِ شما بیدلیل خواستارِ استراحت نیست.
۳. بیزاری از غذا و احساس گناه
شما این بارداری را با این قسم شروع کردید که چیزی جز کلمپیچِ ارگانیک و ماهی قزلآلا نخواهید خورد. حالا، تنها چیزی که معدهتان تحمل میکند پاستای ساده و کره است.
چه چیزی کمک میکند:
- احساسِ گناه را رها کنید: کالجِ متخصصان زنان و زایمانِ آمریکا (ACOG) تأکید میکند که ویتامینهای دورانِ بارداری، موادِ مغذیِ حیاتی (مثلِ اسید فولیک) را که نوزادِ شما در این هفتههای اولیه نیاز دارد، تأمین میکنند. اگر سهماههی اول را با نانِ شیرینی و نوشابهی زنجبیلی زنده بمانید، نوزادتان کاملاً سالم خواهد بود. رژیمِ غذاییِ «بینقصِ» بارداری میتواند تا سهماههی دوم، زمانی که اشتهای شما برمیگردد، صبر کند.
۴. ترس از سقط جنین
شاید سنگینترین بارِ سهماههی اول، اضطراب باشد. ازآنجاکه شما هنوز نمیتوانید حرکتِ جنین را حس کنید، و خطرِ سقطِ جنین در این هفتههای اولیه در بالاترین حدِ خود قرار دارد، بسیاری از والدین سهماههی اول را با نفسِ حبسشده در سینه میگذرانند.
چه چیزی کمک میکند:
- ترس را بپذیرید: تلاش برای مجبورکردنِ خودتان به اینکه «فقط مثبت باش»، معمولاً فقط اضطرابِ بیشتری ایجاد میکند. ترسیدن هیچ اشکالی ندارد.
- چیزهای قابلکنترل را کنترل کنید: شما در حالِ حاضر نمیتوانید نتیجهی بارداری را کنترل کنید. فقط میتوانید ویتامینهایتان را بخورید، از الکل و سیگار دوری کنید و در ویزیتهای پزشکی حاضر شوید. بقیهی ماجرا به عهدهی بیولوژی است.
- به یک فردِ امن بگویید: «قانونِ ۱۲ هفته» (صبرکردن برای اعلامِ بارداری تا سهماههی دوم) یک انتخاب است، نه یک قانون. اگر دوست دارید بهترین دوست یا خواهرتان در صورتِ ازدستدادنِ جنین از شما حمایت کنند، همین الان به آنها بگویید که باردار هستید. مجبور نیستید این اضطراب را بهتنهایی به دوش بکشید.