Pregnancy

انقباضاتِ براکستون هیکس در برابرِ زایمانِ واقعی: چطور تفاوت را تشخیص دهیم

نوشته‌ی تحریریه Raised ·

این همان وحشتِ نیمه‌شب‌های سه‌ماهه‌ی سوم است: آیا وقتش رسیده، یا فقط یک مانورِ تمرینی است؟ در اینجا دقیقاً یاد می‌گیرید که چطور تفاوتِ بین انقباضاتِ براکستون هیکس و شروعِ زایمانِ واقعی را تشخیص دهید.

انقباضاتِ براکستون هیکس در برابرِ زایمانِ واقعی: چطور تفاوت را تشخیص دهیم

ساعت ۱۱ شب در سه‌ماهه‌ی سوم بارداری است، و ناگهان شکمتان مثلِ یک گرهِ سفت، منقبض می‌شود. ده دقیقه بعد، این اتفاق دوباره می‌افتد. وحشت—و هیجان—شروع می‌شود. آیا وقتش رسیده که ساکِ بیمارستان را برداریم؟

برای بسیاری از کسانی که بارِ اول است والد می‌شوند، تشخیصِ بینِ انقباضاتِ «تمرینی» و زایمانِ واقعی به‌شدت گیج‌کننده است. اصطلاحِ پزشکی برای این دوره‌های تمرینی، «انقباضاتِ براکستون هیکس» (Braxton Hicks) است.

در اینجا بررسی می‌کنیم که افسانه‌ها در مقابلِ واقعیتِ اینکه بدنِ شما چطور برای زایمان آماده می‌شود چیست، و چطور بفهمیم کِی بالاخره وقتش رسیده است.

افسانه‌ی ۱: براکستون هیکس فقط «گرفتگی‌های خفیف» است

واقعیت: انقباضاتِ براکستون هیکس در واقع عضلاتِ رحمِ شما هستند که دارند منقبض می‌شوند و برای ماراتنِ زایمان تمرین می‌کنند. با اینکه بعضی از افراد آن‌ها را به‌عنوان یک سفت‌شدنِ خفیف و بدونِ درد (مثلِ کشیده‌شدنِ یک کمربند دورِ شکم) توصیف می‌کنند، اما قطعاً می‌توانند ناخوشایند و آزاردهنده باشند، مخصوصاً در اواخرِ سه‌ماهه‌ی سوم.

ویژگیِ بارزِ براکستون هیکس لزوماً بدونِ‌درد بودنِ آن‌ها نیست؛ بلکه این است که نامنظم هستند.

افسانه‌ی ۲: اگر درد دارد، پس حتماً زایمان واقعی است

واقعیت: درد یک امرِ ذهنی و نسبی است، اما «الگو» این‌طور نیست. مطمئن‌ترین راه برای تشخیصِ تفاوت، توجه به الگوی انقباضات است.

  • براکستون هیکس: این‌ها نامنظم و تصادفی هستند. ممکن است یکی را حس کنید، بعدی ۸ دقیقه بعد بیاید، بعد تا یک ساعت هیچ خبری نباشد، و بعد یکی دیگر ۲۰ دقیقه بعد بیاید. فاصله‌ی آن‌ها به‌طور پیش‌رونده کمتر نمی‌شود، و به‌طور مداوم قوی‌تر هم نمی‌شوند.
  • زایمان واقعی: انقباضاتِ زایمانِ واقعی ریتمیک و پیش‌رونده هستند. در طولِ زمان طولانی‌تر، قوی‌تر و به هم نزدیک‌تر می‌شوند. آن‌ها تمامِ توجهِ شما را می‌طلبند و در نهایت راه‌رفتن یا حرف‌زدن در حینِ انقباض را غیرممکن می‌کنند.

افسانه‌ی ۳: راه‌رفتن کمک می‌کند زایمان واقعی شروع شود

واقعیت: حرکت‌کردن در واقع به شما کمک می‌کند تشخیص دهید دچارِ چه نوع انقباضی شده‌اید.

اگر در حالِ تجربه‌ی انقباضاتِ براکستون هیکس هستید، تغییرِ فعالیتِ شما اغلب باعثِ توقفِ آن‌ها می‌شود. اگر تمامِ روز روی پا بوده‌اید، نشستن و خوردنِ یک لیوانِ بزرگ آب معمولاً رحم را آرام می‌کند. اگر نشسته‌اید، یک پیاده‌رویِ کوتاه ممکن است آن‌ها را متوقف کند.

انقباضاتِ زایمانِ واقعی اهمیتی نمی‌دهند که شما دارید چه کار می‌کنید. اگر زایمانِ واقعی باشد، انقباضات ادامه می‌یابند و شدت می‌گیرند؛ چه در حالِ راه‌رفتن باشید، چه استراحت کنید و چه آب بنوشید.

افسانه‌ی ۴: زایمان واقعی همیشه از جلوی شکم شروع می‌شود

واقعیت: انقباضاتِ براکستون هیکس تقریباً همیشه کاملاً در قسمتِ جلوی شکم احساس می‌شوند.

اما زایمانِ واقعی اغلب از پایینِ کمر شروع می‌شود و مثلِ یک نوارِ محکم به سمتِ جلوی شکم می‌پیچد. بعضی‌ها مراحلِ اولیه‌ی زایمانِ واقعی را شبیهِ دردهای بسیار شدیدِ قاعدگی همراه با یک کمردردِ سنگین و آزاردهنده توصیف می‌کنند.

کِی از حدس‌زدن دست برداریم و تماس بگیریم

اگر هر زمانی شک داشتید، در خانه ننشینید و استرس نکشید. کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا (ACOG) توصیه می‌کند که ماماها و پزشکان منتظرِ این تماس‌ها هستند—اساساً شغلِ آن‌ها همین است که به شما کمک کنند تا وضعیت را تشخیص دهید.

بااین‌حال، فارغ از الگوی انقباضات، در صورتِ تجربه‌ی موارد زیر باید فوراً با ارائه‌دهنده‌ی مراقبت‌های پزشکیِ خود تماس بگیرید:

  • فکر می‌کنید کیسه‌ی آبتان پاره شده است (حتی اگر هیچ انقباضی ندارید).
  • خونریزیِ واژینالی دارید که چیزی بیشتر از یک لکه‌بینیِ ساده است.
  • متوجهِ کاهشِ چشمگیرِ حرکاتِ نوزاد شده‌اید.
  • قبل از هفته‌ی ۳۷ در حالِ تجربه‌ی انقباضاتِ قوی هستید (نشانه‌ی زایمانِ زودرس).

اگر مقداری آب نوشیدید، دراز کشیدید و انقباضات محو شدند، می‌توانید ساکِ بیمارستان را سرِ جایش کنارِ در برگردانید. بدنِ شما فقط دارد کارش را در گرم‌کردن و آماده‌شدن به بهترین شکل انجام می‌دهد.

منابع