Postpartum & Recovery
چطور از یک تجربهی تروماتیکِ زایمان بهبود پیدا کنیم
نوشتهی تحریریه Raised ·
داشتنِ یک نوزادِ سالم، ترومای زایمان را پاک نمیکند. اگر زایمانتان شما را وحشتزده، درهمشکسته یا آسیبدیده رها کرده است، در اینجا میخوانیم که چطور روندِ التیام را آغاز کنید.
نوزادِ زیبا و سالمِ خود را در آغوش گرفتهاید. مردم مدام به شما میگویند چقدر خوششانس هستید. میگویند: «تنها چیزی که مهمه اینه که بچه سالمه!»
اما هربار که چشمانتان را میبندید، دوباره به اتاقِ زایمان برمیگردید. دوباره آن وحشت، ازدستدادنِ کنترل، و این ترس را که شما یا نوزادتان در حالِ مرگ بودید، احساس میکنید. ممکن است احساس کنید با نوزادتان ارتباطی ندارید، از دستِ تیمِ پزشکیِ خود عصبانی هستید، یا احساس کنید بدنتان به شما خیانت کرده است.
اگر این حرفها برایتان آشناست، شما تنها نیستید. شما ترومای زایمان (Birth Trauma) را تجربه کردهاید.
طبق گفتهی سازمانِ بینالمللیِ حمایتِ پس از زایمان (PSI)، ترومای زایمان یک تجربهی عمیقاً شخصی است. این فقط دربارهی اتفاقاتِ فیزیکی (مثلِ سزارینِ اورژانسی یا خونریزی) نیست. بلکه دربارهی این است که شما در طولِ آن تجربه چه احساسی داشتید—احساسِ وحشت، درماندگی، یا نادیدهگرفتهشدن.
در اینجا میخوانیم که چطور این روندِ طولانی و ضروریِ التیام را آغاز کنیم.
۱. بپذیرید که این یک تروما بود
جملهی «حداقل یه بچهی سالم داری» بهشدت آسیبزاست. این جمله به شما میگوید که امنیتِ فیزیکی و عاطفیِ شما در حینِ زایمان هیچ اهمیتی ندارد.
اما آنها اهمیت دارند. شما اهمیت دارید. یک نوزادِ سالم نتیجهی فوقالعادهای است، اما ترومای نحوهی رسیدنِ او به این دنیا را پاک نمیکند. اولین قدم برای بهبودی، اعتباربخشیدن به تجربهی خودتان است. با صدای بلند بگویید: «زایمانِ من تروماتیک بود، و من حق دارم برای زایمانی که دلم میخواست و نداشتم، سوگواری کنم.»
۲. با کسی صحبت کنید که از خانواده نیست
خانواده و دوستان اغلب میخواهند با تمرکز بر جنبههای مثبت (یعنی نوزاد)، غمِ شما را «حل» کنند. این کار میتواند باعث شود احساسِ انزوای شدیدی کنید و از ترومای خود خجالت بکشید.
به دنبالِ یک متخصصِ سلامتِ روانِ دورانِ بارداری و پس از آن باشید. شما به یک فردِ آموزشدیده و بیطرف نیاز دارید که بتواند فضایی برای خشم و غمِ شما فراهم کند، بدونِ اینکه سعی کند بهزور نیمهی پرِ لیوان را به شما نشان دهد.
۳. درمانِ EMDR را در نظر بگیرید
درمانِ حساسیتزدایی و پردازشِ مجدد با حرکاتِ چشم (EMDR) یک روشِ درمانیِ بسیار مؤثر و مبتنی بر تحقیقاتِ گسترده برای درمانِ تروما و اختلالِ استرسِ پس از سانحه (PTSD) است.
وقتی تروما رخ میدهد، خاطره میتواند در مرکزِ هشدارِ مغز (آمیگدال) «گیر» کند. به همین دلیل است که وقتی ساختمانِ یک بیمارستان را میبینید یا صدای بوقِ یک دستگاهِ پزشکی را میشنوید، ممکن است دچارِ فلشبک یا حملهی پانیک شوید. EMDR به مغز کمک میکند تا خاطرهی تروماتیک را پردازش کرده و آن را از ناحیهی «تهدیدِ فعال»ِ مغز به ناحیهی «خاطراتِ گذشته» منتقل کند. خاطره پاک نمیشود، اما دیگر باعثِ واکنشِ وحشتزدگی و پانیکِ فیزیکی نخواهد شد.
۴. درخواستِ ارزیابی و بازبینیِ زایمان بدهید
اگر احساسِ آمادگی میکنید (و فقط اگر احساسِ آمادگی میکنید)، شما این حق را دارید که پروندهی پزشکیِ خود را درخواست کنید. بسیاری از بیمارستانها خدماتِ «بازبینیِ زایمان» (Birth Debriefing) ارائه میدهند؛ جایی که یک ماما یا پزشکِ ارشد با شما مینشیند تا پروندهتان را قدمبهقدم بررسی کند و از نظرِ پزشکی توضیح دهد که چرا برخی اتفاقات رخ داده است.
برای برخی افراد، درککردنِ خطِ زمانیِ پزشکی، احساسِ هرجومرج را از بین میبرد و به آنها کمک میکند تا درک کنند که آن تروما تقصیرِ آنها نبوده است.
التیام زمان میبرد
ترومای زایمان میتواند لذتِ روزهای اولِ والدگری را از شما بدزدد. این ناعادلانه و ویرانگر است. اما این یک حکمِ حبسِ ابد نیست. با حمایتِ درمانیِ مناسب، فلشبکها کمرنگ میشوند، پانیک فروکش میکند، و شما قادر خواهید بود بدونِ اینکه سختترین روزِ زندگیتان را دوباره زندگی کنید، به نوزادتان نگاه کنید.