Baby
چرا نوزاد شما هر شب با خوابیدن میجنگد؟
نوشتهی تحریریه Raised ·
وقتِ خواب است و نوزادتان بهجای اینکه به خواب برود، کمرش را قوس میدهد، جیغ میکشد و با تمامِ توانش با خواب میجنگد. در اینجا دلیلِ این اتفاق و چگونگیِ پایاندادن به آن را میخوانید.
میدانید که او خسته است. سه ساعت است که بیدار است. دارد خمیازه میکشد. اما بهمحضِ اینکه شروع به تکاندادنِ او یا خواندنِ لالایی میکنید، شروع به جنگیدن با شما میکند. کمرش را قوس میدهد، پاهایش را لگد میکند و طوری جیغ میکشد که انگار دارید او را شکنجه میدهید، نه اینکه سعی دارید به خوابیدنش کمک کنید.
چرا یک نوزاد با تنها چیزی که اینقدر به آن نیاز دارد میجنگد؟
پاسخِ این سؤال تقریباً همیشه به یکی از این دو حالتِ بیولوژیک برمیگردد: بیشازحد خستهبودن (Overtired) یا کمتحریکشدن (Under-stimulated). در اینجا یک راهنمای عیبیابی آورده شده تا بفهمید چرا نوزادتان با خواب میجنگد و چطور به این نبردِ شبانه پایان دهید.
مقصرِ اول: ترشحِ آدرنالین ناشی از خستگیِ مفرط
این شایعترین دلیلی است که یک نوزاد با خواب میجنگد.
وقتی یک نوزاد بیشتر از «پنجرهی بیداری»ِ طبیعیِ خود بیدار میماند، مغزش ثبت میکند که او بهشدت خسته است. بااینحال، سیستمِ عصبیِ اولیهی او بهجای اینکه بهسادگی خاموش شود، این خستگیِ شدید را بهعنوانِ یک وضعیتِ اضطراری تفسیر میکند.
برای بیدار نگهداشتنِ نوزاد در طولِ این «وضعیتِ اضطراری»، مغز بدنِ کوچکِ او را غرق در کورتیزول و آدرنالین میکند.
وقتی سعی میکنید او را درحالیکه پر از آدرنالین است بخوابانید، او با شما میجنگد. او در این حالت واقعاً هوشیار، بیشفعال و تحتِ استرس است. او با خواب نمیجنگد چون خسته نیست؛ میجنگد چون بدنش از نظرِ شیمیایی او را مجبور میکند بیدار بماند.
چطور آن را حل کنیم
وقتی نوزاد بیشازحد خسته است و با آدرنالین کار میکند، روشهای معمولِ آرامسازی (مثل تکاندادنِ ملایم) جواب نمیدهند. شما باید سیستمِ عصبیِ او را «ریست» کنید.
- محیط را تغییر دهید: آنها را به بیرون در هوای خنک ببرید، یا به یک حمامِ تاریک ببرید و شیرِ آب را باز کنید (صدای بلندِ نویزِ سفید حواسشان را پرت میکند). تغییرِ ناگهانیِ دما یا صدا میتواند مانند یک «دکمهی ریست» برای یک نوزادِ در حالِ گریه عمل کند.
- قانونِ 5S: تکنیکِ 5S دکتر هاروی کارپ (قنداقکردن، خواباندن به پهلو/شکم، صدای شیششش، تابدادن، مکیدن) را با قدرت اجرا کنید. برای آرامکردنِ او باید سطحِ شدتِ آرامسازیتان را با سطحِ شدتِ بیقراریاش هماهنگ کنید.
- هدفِ فردا: فردا، او را قبل از اینکه به این حالت برسد برای چرتزدن بخوابانید. به ساعت و نشانههای خوابِ او با دقت توجه کنید.
مقصرِ دوم: عدمِ تحریکِ کافی
گاهی اوقات، نوزاد با خواب میجنگد چون واقعاً به اندازهی کافی خسته نیست، یا در طولِ زمانِ بیداریاش تحریکِ فیزیکی یا ذهنیِ کافی نداشته است.
این اتفاق اغلب در حوالیِ ۴ تا ۶ ماهگی رخ میدهد، زمانی که پنجرههای بیداریِ آنها بهسرعت طولانیتر میشود. ممکن است سعی کنید او را بعد از ۹۰ دقیقه بخوابانید چون هفتهی پیش این زمان جواب میداد، اما امروز او به ۲ ساعت زمانِ بیداری نیاز دارد.
اگر او با خواب میجنگد اما جیغ نمیکشد—شاید فقط غانوغون میکند، در تخت غلت میزند یا با زمانِ خواب مثلِ یک بازی رفتار میکند—احتمالاً به اندازهی کافی خسته نشده است (Under-tired).
چطور آن را حل کنیم
- چرت را بیخیال شوید: اگر ۳۰ دقیقه است که سعی میکنید او را بخوابانید و او با خوشحالی کاملاً بیدار است، متوقف شوید. او را از اتاقِ تاریک بیرون بیاورید، در معرضِ نورِ روشن قرار دهید و ۲۰ دقیقه بازیِ فعال (تامیتایم، کتابخواندن) انجام دهید. بعداً دوباره برای چرتزدن تلاش کنید.
- پنجرههای بیداری را طولانیتر کنید: اگر این اتفاق برای چند روزِ متوالی تکرار شد، وقتِ آن است که پنجرهی بیداریِ او را ۱۵ تا ۳۰ دقیقه افزایش دهید.
مقصرِ سوم: تداعیِ روتینِ خواب
گاهی اوقات، نوزادان با خواب میجنگند چون میدانند چه چیزی در پیش است. اگر همیشه درست قبل از اینکه آنها را تنها بگذارید، قنداقشان میکنید، چراغها را خاموش میکنید و صدای نویزِ سفید را روشن میکنید، ممکن است بهمحضِ اینکه قنداق را بیرون میآورید شروع به گریه کنند.
آنها این روتین را با اضطرابِ جدایی تداعی کردهاند.
چطور آن را حل کنیم
روتین را تغییر دهید. اگر قنداقکردن باعثِ گریه میشود، ۱۵ دقیقه زودتر او را در اتاقِ نشیمن، درحالیکه چراغها هنوز روشن است و دارید با او بازی میکنید، قنداق کنید. با جداکردنِ عاملِ محرک از لحظهی خواب، این تداعیِ منفی را بشکنید.