Feeding

برنامه تغذیه ۹ ماهگی: یک روز کامل چگونه باید باشد؟

نوشته‌ی تحریریه Raised ·

در ۹ ماهگی، نیازهای کالریکِ نوزاد شروع به تغییر می‌کند. تبدیلِ یک وعده غذا به سه وعده به یک تعادلِ دقیق نیاز دارد تا دریافتِ شیر کاهش نیابد.

برنامه تغذیه ۹ ماهگی: یک روز کامل چگونه باید باشد؟

تا ۹ ماهگی، نوزادِ شما احتمالاً چند ماهی است که خوردنِ غذاهای جامد را تمرین کرده است. آن‌ها از مرحله‌ی اولیه‌ی لیس‌زدنِ پوره‌ها از روی قاشق یا پرتاب‌کردنِ کلم‌بروکلی روی زمین عبور کرده‌اند و در حالِ شروع به قورت‌دادنِ مقادیرِ قابل‌توجهی از غذا هستند.

این یک نقطه‌ی گذارِ حیاتی در تغذیه‌ی نوزاد است. بین ۹ تا ۱۲ ماهگی، نوزاد باید به‌آرامی از دریافتِ ۱۰۰ درصد کالری از شیرِ مادر یا شیرخشک، به دریافتِ تقریباً ۵۰ درصد کالری از غذاهای جامدِ سفره تغییرِ مسیر دهد.

برای تسهیلِ این انتقال، متخصصانِ بالینیِ تغذیه توصیه می‌کنند که وعده‌های غذایی یک نوزادِ ۹ ماهه را از یک وعده در روز، به سه وعده در روز افزایش دهید.

بااین‌حال، شما باید این سه وعده‌ی غذای جامد را با نیازِ مداومِ آن‌ها به شیرِ مادر/شیرخشک (معمولاً ۷۰۰ تا ۹۵۰ میلی‌لیتر در روز) و دو چرتِ طولانی متعادل کنید. در اینجا یک چارچوبِ بالینی برای ساختاردهیِ روزِ یک نوزادِ ۹ ماهه آورده شده است.

نقطه‌ی عطف «چنگِ انبری» (Pincer Grasp)

در حدود ۹ ماهگی، نوزادان یک مهارتِ حرکتیِ ظریفِ بسیار مهم را توسعه می‌دهند: چنگِ انبری. این تواناییِ استفاده از انگشتِ شست و اشاره برای برداشتنِ اشیای کوچک است.

اگر تا به حال نوزادتان را با پوره‌ها تغذیه می‌کردید، ۹ ماهگی آخرین مهلتِ مطلق برای معرفیِ «غذاهای انگشتی» (Finger Foods) است. طبقِ گفته‌ی آکادمی اطفال آمریکا (AAP)، به تأخیر انداختنِ معرفیِ بافت‌های تکه‌دار و غذاهای انگشتی تا بعد از ۹ ماهگی، به‌شدت با ایجادِ تأخیر در مهارت‌های حرکتیِ دهان و بدغذاییِ شدید در دورانِ نوپایی مرتبط است.

وعده‌های غذایی در ۹ ماهگی باید به‌شدت شاملِ تکه‌های کوچک و نرم از غذا باشند (مانند نخودفرنگی، لوبیای سیاه، یا میوه‌های نرمِ خردشده) که نوزاد باید خودش آن‌ها را بردارد و در دهانش بگذارد.

چارچوبِ برنامه‌ی ۹ ماهگی

در ۹ ماهگی، بیشترِ نوزادان در هر نوبت ۳ ساعت بیدار می‌مانند، ۲ بار در روز چرت می‌زنند و ۳ وعده غذای جامد می‌خورند.

نکته‌ی حیاتی این است که هنوز هم باید شیر قبل از غذای جامد ارائه شود. شما باید سعی کنید بینِ وعده‌ی شیر و وعده‌ی غذای جامد حدود ۶۰ تا ۹۰ دقیقه فاصله بگذارید، تا مطمئن شوید که نوزاد به‌اندازه‌ی کافی برای خوردنِ غذای جامد گرسنه است، اما نه آن‌قدر گرسنه که کلافه و ناامید شود.

در اینجا می‌بینید که یک روزِ معمولی و با ساختارِ مناسب چگونه به نظر می‌رسد:

  • ۷:۰۰ صبح - بیداری و وعده شیر شماره ۱: بلافاصله پس از بیدارشدن، یک وعده‌ی کامل شیرِ مادر یا شیرخشک بدهید.
  • ۸:۳۰ صبح - وعده غذای جامد ۱ (صبحانه): غذاهای غنی از چربی‌های سالم و آهن را پیشنهاد دهید (مانند تخم‌مرغ هم‌زده، پوره‌ی جو دوسرِ غنی‌شده با آهن، یا ماستِ پُرچرب).
  • ۱۰:۰۰ صبح - چرت اول: (معمولاً ۱.۵ ساعت طول می‌کشد).
  • ۱۱:۳۰ صبح - بیداری و وعده شیر شماره ۲: تغذیه‌ی کامل پس از بیدارشدن.
  • ۱:۰۰ بعدازظهر - وعده غذای جامد ۲ (ناهار): زمانِ بسیار خوبی برای کشفِ بافت‌های جدید و موادِ آلرژی‌زا.
  • ۲:۳۰ بعدازظهر - چرت دوم: (معمولاً ۱.۵ ساعت طول می‌کشد).
  • ۴:۰۰ عصر - بیداری و وعده شیر شماره ۳: تغذیه‌ی کامل پس از بیدارشدن.
  • ۵:۳۰ عصر - وعده غذای جامد ۳ (شام): شام باید به‌اندازه‌ی کافی زود داده شود تا نوزاد بیش‌ازحد خسته نباشد. این زمانِ بسیار خوبی برای ارائه‌ی نسخه‌های اصلاح‌شده‌ی (نرم‌شده و بدونِ نمک) از همان غذایی است که بقیه‌ی خانواده می‌خورند.
  • ۷:۰۰ عصر - روتین قبل از خواب و وعده شیر شماره ۴: آخرین وعده‌ی کاملِ شیر در روز قبل از خواب.

(توجه: نوزادانی که از شیرِ مادر تغذیه می‌کنند ممکن است هنوز ۱ تا ۲ بار در طولِ شب برای شیرخوردن بیدار شوند. اگر نوزادی یک وعده‌ی شیرِ روزانه را حذف کند، ممکن است لازم باشد برای حفظِ دریافتِ کالری، یک وعده شیردهیِ کوتاه (Snack Feed) را قبل از چرت اضافه کنید).

مدیریتِ کثیف‌کاری و کلافگی

غذا دادن به یک نوزادِ ۹ ماهه برای سه بار در روز، برای والدین خسته‌کننده است.

  • کثیف‌کاری اجباری است: در این سن، نوزادان از طریقِ له‌کردن، انداختن و مالیدنِ غذا به صورتشان، در موردِ فیزیکِ غذا یاد می‌گیرند. این مواجهه‌ی لمسی از نظر بالینی برای پذیرشِ بافت‌های مختلف توسط آن‌ها ضروری است. یک زیراندازِ پلاستیکی زیرِ صندلیِ غذا بیندازید و این هرج‌ومرج را بپذیرید.
  • عق‌زدن طبیعی است: همان‌طور که آن‌ها یاد می‌گیرند غذاهای انگشتی را با زبانِ خود جابه‌جا کنند، عق خواهند زد. عق‌زدن (Gagging) یک رفلکسِ ایمن، پُرسروصدا و رو به جلو است. (خفگی کاملاً بی‌صداست). وحشت نکنید و غذا را از دهانِ آن‌ها بیرون نکشید؛ اجازه دهید خودشان مشکل را حل کنند.
  • آن‌ها را مجبور نکنید: اگر نوزاد پس از ۵ دقیقه تمامِ ناهار را روی زمین انداخت، او را مجبور به خوردنِ پوره نکنید تا فقط کالری دریافت کند. وعده‌ی غذایی را با آرامش پایان دهید. او برای جبرانِ این موضوع، به‌سادگی در وعده‌ی بعدی شیرِ بیشتری خواهد نوشید.

منابع