Baby
پسرفت خواب ۸ ماهگی: چرا خواب دوباره به هم میریزد؟
نوشتهی تحریریه Raised ·
درست زمانی که به یک روتینِ عالی با ۲ چرت در روز رسیدهاید، پسرفتِ ۸ ماهگی از راه میرسد. این پسرفت که ناشی از ایستادن در تخت و اضطرابِ جداییِ شدید است را چطور مدیریت کنیم؟
شما از گذارِ ۴ ماهگی عبور کردید. از مرحلهی دنداندرآوردنِ ۶ ماهگی جانِ سالم به در بردید. و بالاخره نوزادی دارید که دو چرتِ قابلپیشبینی در روز میزند و شبها هم بد نمیخوابد.
سپس، ماهِ هشتم فرا میرسد و چرخها کاملاً از کار میافتند.
نوزادِ شما ممکن است در زمانِ خواب، بهمحضِ اینکه از اتاق خارج میشوید شروع به جیغزدن کند. ممکن است ساعت ۲ صبح بیدار شود، در گهواره بایستد و از درازکشیدن امتناع کند.
پسرفتِ خوابِ ۸ ماهگی (که میتواند بینِ ۸ تا ۱۰ ماهگی رخ دهد) بهطور گستردهای بهعنوان یکی از خستهکنندهترین پسرفتها شناخته میشود. در اینجا میخوانید که چرا این اتفاق میافتد و چطور باید از آن جانِ سالم به در برد.
محرکِ اول: مهارتهای حرکتیِ عمده
در حدودِ ۸ تا ۱۰ ماهگی، نوزادان به مجموعهای از نقاطِ عطفِ فیزیکیِ عظیم دست مییابند. آنها یاد میگیرند که درست سینهخیز بروند، یاد میگیرند که خودشان را بالا بکشند و بایستند، و ممکن است شروع به راهرفتن با گرفتنِ مبلمان کنند.
مغزِ آنها بهشدت روی تمرینکردنِ این مهارتها متمرکز است. اگر شب در فاصلهی بینِ چرخههای خواب بیدار شوند، اولین غریزهشان این است که ایستادن را تمرین کنند. مشکل کجاست؟ آنها اغلب میدانند چطور خودشان را بالا بکشند، اما هنوز یاد نگرفتهاند چطور دوباره به پایین بنشینند.
- چطور آن را حل کنیم: در طولِ روز، بازیِ «بالا و پایین» را انجام دهید. به آنها کمک کنید بایستند، و سپس بهآرامی زانوهایشان را خم کنید تا به آنها نشان دهید چطور بهطور ایمن به زمین برگردند. اگر شب در گهواره ایستاده گیر کردند، داخل بروید، بهآرامی روی تشک بزنید و به آنها کمک کنید دراز بکشند. تعاملات را کوتاه و کسلکننده نگه دارید.
محرکِ دوم: اضطرابِ جدایی
این مشخصهی بارزِ پسرفتِ ۸ ماهگی است. در این سن، نوزادان «ثباتِ شیء» (Object Permanence) را درک میکنند—یعنی میفهمند که اشیاء و افراد حتی زمانی که دیده نمیشوند، به وجودِ خود ادامه میدهند.
قبلاً ازدلبرودهرآنکهازدیدهبرفت بود. اما حالا، وقتی از اتاقِ نوزاد بیرون میروید و در را میبندید، نوزادتان میداند که شما هنوز آن بیرون هستید، و وحشت میکند که نکند دیگر برنگردید.
- چطور آن را حل کنیم: در طولِ روز مرتباً بازیِ «دالیموشه» (Peek-a-Boo) را انجام دهید تا این باور را تقویت کنید که وقتی ناپدید میشوید، همیشه برمیگردید. در زمانِ خواب، سعی نکنید بدونِ اینکه آنها متوجه شوند «یواشکی جیم شوید»؛ این کار اعتماد را از بین میبرد و اضطراب را افزایش میدهد. یک خداحافظیِ شاد و بااعتمادبهنفس داشته باشید. اگر گریه کردند، میتوانید از یک روشِ ملایمِ آموزشِ خواب (مثل روش فربر یا روش صندلی) استفاده کنید تا بدونِ اینکه بهجای آنها بخوابید، از حضورتان به آنها اطمینان دهید.
محرکِ سوم: تغییر از ۳ چرت به ۲ چرت (اگر هنوز انجام نشده)
اگر نوزادتان در ۸ ماهگی هنوز سعی میکند سه چرت در روز بزند، احتمالاً در زمانِ خوابِ شبانه بهاندازهی کافی خسته نیست. این منجر به «شبهای دوتکهشده» (Split nights) میشود، جایی که نوزاد ساعت ۳ صبح بیدار میشود و با خوشحالی برای دو ساعت بیدار میماند.
- چطور آن را حل کنیم: وقتِ آن است که چرتِ سوم را رسماً حذف کنید. یک نوزادِ ۸ ماههی معمولی قبل از خوابِ شبانه به حدود ۳ تا ۴ ساعت بیداری نیاز دارد. مطمئن شوید که در طولِ این پنجرههای بیداری فعالیتِ بدنیِ کافی دارند تا وقتی سرشان به تشک میرسد، واقعاً خسته باشند.
به حدومرزهای خود پایبند بمانید
ازآنجاکه اضطرابِ جدایی در این سن بسیار شدید است، ایجادِ تصادفیِ عصاهای خوابِ جدید بسیار آسان است. اگر به دلیلِ احساسِ گناه از اضطرابشان، آنها را به تختِ خودتان بیاورید یا شروع به تکاندادنشان تا زمانِ خوابیدن کنید، بهسرعت انتظار خواهند داشت که هر شب همین کار را انجام دهید.
آرامشِ بیشتری به آنها بدهید، در موردِ مهارتهای فیزیکیِ جدیدشان صبور باشید، اما حدومرزهایتان را حفظ کنید. این پسرفت معمولاً ۳ تا ۶ هفته طول میکشد. اگر ثبات داشته باشید، پس از عبور از این طوفانِ رشدی، آنها به عاداتِ خوابِ خوبِ خود بازخواهند گشت.